Niezbędnik sportowca
 
    Działy Dyskusji
    Trening
    Doping
    Suplementacja
    Gadaniec
    Zdrowie
    Dieta
    Sztuki walki
    Sporty ogólnorozwojowe
    Aktualności
    Fitness
    Sprzęt kulturystyczny
    Foto kobiet
    Zdrowie
    Sporty ogólne
    Wellness
    Strongman
    Fotogaleria

   Najnowsze tematy na forum
» Bic i ..
» Biceps ..
» Dalsza suplementacja ..
» Dieta na do sprawdzenia..
» Efekty po DYMA BURN..
» Taaaki trening mase domatora..
» Kilka pytan ..
» Poprawiony trening oceny ..
» Cardio ..
» Jakie witaminy ..
» HIIT a masowy ..
» Dieta, 87kg ..
» Plan do specyficzne cele..
» Białko dla ? ..
» Skakanka ..
» Brak efektów siłowni ..
» Zapotrzebowanie kaloryczne ..
» Ciężar ..
» Bialko i ..
» UNS Loader Muscle Asylum..
   Statystki serwisu
   On-line (5 minut) jest 95 gości
   Pozostałe strony

Ból i patofizjologia jego powstawania

Ten artykuł ma tytuł Ból i patofizjologia jego powstawania, autorem jest - Yaro, treść skrócona: 1. Definicja bólu.

Nie ulega wątpliwości, że ból jest jednym z najczęściej stwierdzanych objawów podczas badania przedmiotowego i podmi...Najlepszym rozwi 1. Definicja bólu.

Nie ulega wątpliwości, że ból jest jednym z najczęściej stwierdzanych objawów podczas badania przedmiotowego i podmiotowego, pozwalających lekarzowi na uzyskanie informacji o procesie chorobowym, toczącym się w organizmie chorego. Ostry ból jest normalną biologiczną reakcją, która pozwala ochronić integralność organizmu w starciu z potencjalnie szkodliwym bodźcem środowiskowym. Ból jest jednak również odczuciem subiektywnym i może być modyfikowany przez czynniki psychologiczne. Tę dualistyczną naturę bólu najlepiej oddaje definicja skonstruowana przez Międzynarodowe Stowarzyszenie Badania Bólu (IASP): "Ból jest to nieprzyjemne doznanie zmysłowe i emocjonalne związane z aktualnie występującym lub potencjalnym uszkodzeniem tkanek, albo opisywane w kategoriach takiego uszkodzenia".

Czasami ból przestaje spełniać rolę układu sygnalizacyjnego ( tzw. ból pozytywny, który chroni przed uszkodzeniem i informuje o chorobie), i staje się objawem przynoszącym choremu niepotrzebne cierpienie (tzw. ból negatywny często towarzyszący chorobie przewlekłej).

2.Różne typy bólu

Ból można podzielić na organiczny i nieorganiczny (psychogenny). Ból organiczny to taki, który ma rozpoznawalną przyczynę organiczną. Ból psychogenny to taki, który pojawia się bez towarzyszącego uszkodzenia tkanek, ale w świadomości chorego odnoszony jest do takiego właśnie uszkodzenia.
Podział patomechanizmu bólu organicznego wyróżnia dwa rodzaje bólu: nocyceptywny i neuropatyczny. Ból nocyceptywny powstaje w wyniku podrażnienia obwodowych zakończeń nerwowych (nocyceptorów). Możemy wyróżnić dwa typy nocyceptorów: somatyczne (w skórze, mięśniach i stawach) oraz trzewne
( w narządach). Ból somatyczny pacjent zwykle może łatwo opisać i zlokalizować. Ból trzewny zwykle jest trudny do zlokalizowania z powodu tendencji rzutowania do innych, zdrowych, obszarów ciała. Zjawisko to jest spowodowane dopływem do pojedynczego neuronu rdzeniowego informacji czuciowej z różnych struktur organizmu- ze skóry, organów wewnętrznych, mięśni i szkieletu.
Z tego powodu ból spowodowany przez ognisko zapalne w trzustce jest odczuwany jako ból pleców, a spowodowany patologią centralnych obszarów przepony jest odczuwany w barkach.

Podczas gdy ból nocyceptywny jest wynikiem stymulacji układu nerwowego, to ból neuropatyczny powstaje w wyniku dysfunkcji tegoż układu. Ból neuropatyczny może wywodzić się zarówno z ośrodkowego jak i z obwodowego układu nerwowego, a wśród jego przyczyn możemy wyróżnić takie jak: bezpośredni uraz, niedokrwienie, zakażenie, choroby metaboliczne, naciek nowotworowy. Jest to ból bardzo dotkliwy dla chorego. Przykładami bólu neuropatycznego są ból fantomowy, neuralgia popółpaśćcowa czy ból związany z neuropatią cukrzycową.

3. Przewodzenie bólu

Stymulacja nocyceptorów w obwodowym układzie nerwowym generuje powstanie sygnałów, które są przewodzone przez dwa rodzaje włókien nerwowych- szybkie, zmielinizowane aksony A delta i wolne, niezmielinizowane włókna C. Pobudzenie włókien C wyzwala ból stopniowo narastający, tępy lub piekący. Pobudzenie włókien A delta odpowiada za powstanie bólu kłującego.

Oba aferentne włókna nerwowe przewodzą bodziec bólowy do ciała neuronu, które znajduje się w zwoju korzenia tylnego. Neurony tego zwoju przesyłają bodziec do rogu tylnego rdzenia kręgowego, gdzie ich neuryty stykają się z aksonami neuronów rdzeniowych. Neuryty większości neuronów rdzeniowych biegną do przeciwległego wzgórza do jąder siatkowatych i czuciowych, tworząc drogę rdzeniowo-wzgórzową, a stamtąd do kory mózgowej. Połączenia pomiędzy rdzeniem kręgowym, wzgórzem i korą ruchowo-czuciową odpowiadają za czuciowe doświadczanie bólu (jego nasilenie, lokalizację i jakość), podczas gdy połączenia pomiędzy zakrętem obręczy i płatem czołowym najprawdopodobniej odpowiadają za emocjonalny wymiar bólu. Ta ogromna ilość połączeń synaptycznych w rogu tylnym i całym układzie neuronów- od rdzenia kręgowego do wzgórza- ma ogromny wpływ na przetwarzanie informacji o zaistniałym uszkodzeniu tkanek, jak również na procesy torowania i hamowania przewodzenia impulsów. Po raz pierwszy na te zjawiska zwrócili uwagę Melzack i Wall, prezentując teorię "bramki bólu". Polega ona na tym, że:

1. Przewodzenie impulsu we włóknach aferentnych modulują specjalne mechanizmy w komórkach T rogu tylnego.
2. Pobudzenie grubych włókien L powoduje zahamowanie przewodzenia impulsów we włóknach cienkich S. Tak więc pobudzenie L zamyka bramkę, a pobudzenie S ją otwiera.
3. Mechanizm bramki bólowej pozostaje pod kontrolą zstępujących układów z wyższych pięter OUN (m.in. wpływ czynników psychicznych).
4. Grube włókna, szybko przewodzące bodźce, przekazują informacje o miejscu powstania bólu, a dopiero potem mogą wpływać na informacje o sile bodźca.
5. Pobudzenie krytyczne komórek T uczynnia te obszary układu nerwowego, w których są zakodowane wzorce zachowań i doświadczeń charakterystycznych dla bólu.

W procesie przewodzenia i hamowania bodźców bólowych uczestniczy cały szereg chemicznych mediatorów. Jest to zagadnienie bardzo ciekawe i chciałbym mu poświęcić kolejne doniesienie.

Piśmiennictwo

Bonica J.J. (red): The Management of Pain. Philadelphia, wyd.II Lea- Febiger, 1990.

Dobrogowski J., Kuś M., Sedlak K., Wordliczek J.: Ból i jego leczenie. Warszawa, Springer PWN, 1996.

Allan L., Zenz M.: Chronic Pain: A Review. Almere, Excerpta Medica, 1999.

lek. med. Marcin Janecki

Autor posta: Yaro






(c) 2001- 2017 kulturystyka.com.pl kulturystyka